Günümüzün dijital çağında, çocuk yetiştirmek sadece bir aile meselesi değildir. Bu, felsefik bir sorgulama, yasal bir sorumluluk ve siber güvenlik bilgisi gerektiren bir toplumsal proje haline dönüşmüştür. Ama biz bu üç alanın hiçbirinde yeterli hazırlıkla çocuklarımızı büyütüyor değiliz. Sonuç, giderek artan toplumsal travmalar ve bireysel çöküşlerdir. Felsefi açıdan bakıldığında, çocuk yetiştirme, insanın kendini tanıması, sorumluluğunu anlaması ve toplumda sağlıklı bir bi

Dünyada bazı ülkeler, internet ortamında çocukları korumak amacıyla oldukça katı kontrol mekanizmaları uygulamaya başladı. Bu uygulamalardan biri " Splinternet " olarak bilinen sistem, temelde çocukların belirli internet içeriğine erişimini engellemeye, çevrim içi aktivitelerini izlemeye ve zararlı olarak kabul edilen platformlara erişimi kısıtlamaya dayalı bir yaklaşımdır. Bazı ülkeler bunu daha da ileri götürerek gece saatlerinde çocukların internet erişimini tamamen kesme

Bugün maruziyetin hem niceliği hem de içeriğin şiddet düzeyi geçmişle kıyaslanamayacak ölçüde artmıştır. Çeşitli bireysel, ailesel ve çevresel faktörler nedeniyle yüz binlerce çocuk bu içeriklere maruz kalsa da büyük çoğunluğun bunu davranışa dönüştürmemesi, riskin yok olduğu anlamına gelmez. Kritik olan, bu kitlenin içinden çıkabilecek çok sınırlı sayıda bireyin dahi şiddeti gerçek hayata taşımasının yaratacağı ağır sonuçlardır. Sıklıkla dile getirilen “Biz de filmlerle, diz

Toplum, "yaptık gibi görünmek" ve sorumluluğu birbirine atmak kültüründen kurtulmadığı sürece bu sorun ağırlaşarak devam edecektir. Oysa çözüm, suçlama değil işbirliğinde yatıyor

Yan Yana Ama Uzak ; Aynı evin içinde, aynı sofrada, aynı odada…Ama aramızda görünmez duvarlar var. Bazen bir telefon ekranı, bazen yorgunluk, bazen de bitmeyen koşuşturma örüyor bu duvarları. Farkına varmadan, en değerli bağımızı sessizce yitiriyoruz.

Dünün yöntemleriyle bugünü koruyamazsınız, bu yüzden artık güvenlik sahnesinde başrol sizsiniz! Bireysel güvenlik bilinciniz, geleceğimizin teminatıdır.